ตอนที่ 54 ไร้ภัย นั่นเพราะฝีมือระงับความรู้สึกของฉันดีต่างหาก

ตอนที่ 54 ไร้ภัย นั่นเพราะฝีมือระงับความรู้สึกของฉันดีต่างหาก

ประตูห้องการผ่าตัดเลื่อนเปิดออกเสียงดัง “ครืด” ในวินาทีที่คนไข้โรคหัวใจโตถูกเข็นเข้ามาอย่างช้า ๆ ทุกคนต่างก็กลั้นหายใจไปหนึ่งวินาทีอย่างอดไม่ได้

โคมไฟไร้เงาสีขาวโพลนยังไม่ได้เปิด โต๊ะผ่าตัดถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบงันที่เกือบจะศักดิ์สิทธิ์ กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อฟุ้งกระจายอยู่ในทุกลมหายใจ หนักอึ้งและเชื่องช้า

เซี่ยไจ้ซีสวมถุงมือเรียบร้อยตั้งนานแล้ว เธอยืนอยู่ที่หัวเตียง ยากู้ชีพถูกจัดเรียงราวกับกองทัพทหาร ทั้งโดพามีน อะดรีนาลีน นอร์อะดรีนาลีน ทุกหลอดล้วนดูดยาเตรียมไว้และวางในตำแหน่งที่หยิบจับถนัดมือที่สุด

สายตาของเธอนิ่งสงบ ทว่าปลายนิ้วกลับเย็นเฉียบเล็กน้อย

สวี่หยางสวมถุงมือ ยืนนิ่งอยู่ด้านข้าง สองมือกำแน่นแล้วคลายออกซ้ำ ๆ โดยไม่รู้ตัว