กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 17 คลื่นใต้น้ำ คลื่นลมใต้ผืนทะเลอันสงบนิ่ง
แสงขาวอันเย็นเยียบในห้องผ่าตัดราวกับเกล็ดน้ำค้างแข็งบางเบา ตกกระทบอย่างสม่ำเสมอทั่วทุกซอกทุกมุมของห้องผ่าตัด
ตอนที่เซี่ยไจ้ซีก้าวเข้าไปในห้อง 18 ก็เห็นผ้าคลุมปลอดเชื้อกำลังแผ่คลุมร่างของคุณนายผู้เฒ่าดั่งระลอกคลื่นซัด คลื่นสีเขียวอ่อนซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ จนสุดท้ายเหลือเพียง “เกาะ” เล็ก ๆ ใต้กระดูกไหปลาร้าเท่านั้น
“อาจารย์คะ” น้ำเสียงของรุ่ยถิงแฝงความตื่นเต้นดีใจ “ผลการสกัดเส้นประสาทใช้ได้เลยค่ะ อาจารย์อยากลองทดสอบดูอีกทีไหมคะ”
เซี่ยไจ้ซีพยักหน้า
ชายผ้าคลุมปลอดเชื้อทอดลงมาคลุมบนโครงยึดศีรษะเหนือตัวผู้ป่วยประหนึ่งม่านอันนุ่มนวล เธอยื่นมือเข้าไปสอดเก็บม่านให้เรียบร้อย ใบหน้าของคุณนายผู้เฒ่าจึงเผยออกมา
“คุณย่าคะ” เธอโน้มตัวลงพลางเปล่งเสียงดังขึ้นโดยไม่รู้ตัว “ตอนนี้พวกเรามาลองดูว่ามือซ้ายขยับได้ไหมนะคะ ดีไหมคะ”