เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 16 ไม่คาดคิด ภาวะสมองขาดเลือดกำเริบฉับพลันก่อนระงับความรู้สึก
“มาเลย ตรวจสอบข้อมูล เตรียมการระงับความรู้สึก!” ศัลยแพทย์หลักนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเครื่องดมยาสลบ นิ้วมือเคาะลงบนหน้าโต๊ะผ่าตัดโดยไร้จิตสำนึก พอเห็นการเจาะหลอดเลือดแดงและหลอดเลือดดำเสร็จสิ้นก็เร่งทันที
ใต้โคมไฟไร้เงา ริมฝีปากซีดขาวของผู้ป่วยกำลังขยับพึมพำบางอย่างเบา ๆ เสียงนั้นแผ่วเบามาก ทว่ากลับเหมือนลูกแก้วขาดสายที่ลอยเคว้งอยู่ในอากาศขาด ๆ หาย ๆ ไม่ขาดสาย
“คุณนายพูดไม่หยุดเลย มีใครฟังภาษาถิ่นเจียงโจวออกบ้างไหมคะ” เซี่ยไจ้ซีส่งเสียงดังขึ้นพลางทิ้งหลอดฉีดยาใช้แล้วและผ้าก๊อซหลังการเจาะหลอดเลือดลงกล่องทิ้งของมีคมอย่างคล่องแคล่ว
สายตาของเธอกวาดมองทุกคนในห้องผ่าตัด
ทุกอย่างเงียบกริบ มีเพียงเสียงติ๊ดที่ดังเป็นจังหวะซ้ำ ๆ อย่างสม่ำเสมอของเครื่องมอนิเตอร์
“พี่พยาบาลคะ” เซี่ยไจ้ซีถอดถุงมือพลางหันไปทางพยาบาลช่วยรอบนอก “ลองโทรศัพท์ถามญาติผู้ป่วยดูหน่อยดีไหมคะ”