กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 388 เมื่อมีวาสนาแต่ไม่ได้ครองคู่ จะฝืนไปทำไม
ต่างแดน
หม่าถูมองเงื่อนไขข้อตกลงที่เสี่ยวเฮยกำหนดขึ้น
"มันโตมาจนถึงป่านนี้ได้ก็ไม่ง่ายเลยจริง ๆ"
ข้อตกลงที่เห็นแก่ประโยชน์ของตัวเองถึงเพียงนี้ คงมีแต่เสี่ยวเฮยเท่านั้นที่กล้าเสนอ เขาหยิบปากกาขึ้นมาแล้วลงชื่อทันทีโดยไม่ลังเล
อาเหลิ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รู้สึกปวดใจจนแทบทนไม่ไหว นั่นมันเงินจำนวนมหาศาลแท้ ๆ ทำไมตอนลูกพี่เซ็นชื่อถึงทำเหมือนเงินทองไม่มีค่าอะไรเลย?
ลูกพี่ของเขาทำเพื่อเยว่เสี่ยวกุ้ยลับหลังมาตั้งมากมาย แต่กลับถูกปฏิเสธเพียงเพราะอยู่คนละฝ่าย เยว่เสี่ยวกุ้ยนี่มองคนไม่เป็นจริง ๆ อาเหลิ่งคิดอย่างไม่พอใจ
แม้แต่ตอนหม่าถูเรียก เขาก็ยังไม่ได้ยิน
"เมื่อกี้คิดอะไรอยู่?" หม่าถูหรี่ตาลงเล็กน้อย