กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 331 ฉันยินดีช่วยนาย
หม่าโถววางมือข้างหนึ่งบนลูกบิดประตูห้องน้ำ แอบฟังบทสนทนาของทั้งสองอย่างไม่คิดจะปิดบัง จนกระทั่งภายในห้องกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
"บ้าเอ๊ย ทำไม... ทำไมถึง... เฮ้อ!"
"รู้อย่างนี้ฉันไม่ทำเรื่องเลว ๆ หรอก"
หม่าโถวยกมือปิดหน้า ความรู้สึกเสียใจเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ
ตั้งแต่เด็กเขาก็อยากควบคุมตัวเอง ไม่ว่าจะรูปร่างอ้วนผอมหรืออารมณ์ความรู้สึก เขาล้วนอยากควบคุมไว้ให้มั่นคง แต่... ก็มักมีข้อยกเว้นเกิดขึ้นเสมอ ข่งหมิงเคยช่วยเขาด้วยความจริงใจ เขาจึงยินดีช่วยข่งหมิงเช่นกัน ขอเพียงไม่เกินขอบเขต เขาก็ยอมได้ทั้งนั้น
แต่ว่า...