กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 330 ต่างก็เป็นคนที่มีชะตาชีวิตลำบาก
ยามค่ำคืน
เยว่เสี่ยวกุ้ยรู้สึกว่ามีคนมายืนอยู่ข้างตัว จึงลืมตาขึ้นอย่างเกียจคร้าน แล้วก็เห็นใบหน้าคุ้นเคยตามคาด
"กลางค่ำกลางคืน นายเลิกมารบกวนเวลาพักผ่อนของฉันบ่อย ๆ ได้ไหม?" เยว่เสี่ยวกุ้ยพูดด้วยเสียงแหบพร่า
หม่าโถวยื่นแก้วน้ำให้เขา "นายระวังตัวมากเกินไปแล้ว ฉันแค่มาดูเฉย ๆ"
"อ้อ"
เยว่เสี่ยวกุ้ยไม่เกรงใจ รับแก้วมาดื่มจนหมด หลังอยู่ด้วยกันมานาน เขาก็ค่อย ๆ คิดหาวิธีที่สามารถทำให้หม่าโถวสงบลงได้ชั่วคราว