กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 322 คนหนึ่งรักแทบเป็นแทบตาย อีกคนกลับไม่รู้สึกอะไร
เออร์ตัวมองน้องชายที่อยู่ในห้องพักผู้ป่วยด้วยความปวดใจ เมื่อเห็นบาดแผลบนร่างกายของเขา
"พี่ ผมไม่เป็นอะไรแล้วจริง ๆ"
"โชคดีที่พี่หาทหารเจอ ไม่อย่างนั้นผมคงไม่มีชีวิตอยู่จนได้พบพี่อีก"
เออร์ตัวได้ยินคำพูดของน้องชายก็สูดจมูกเบา ๆ
"พี่เองก็โชคดีเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นพวกเราคงต้องตายในต่างแดน ไม่มีวันได้กลับประเทศอีกแล้ว!"
"พวกเรายังกลับไปได้ด้วยหรือ?"
น้ำเสียงของน้องชายสั่นเล็กน้อย
"ได้สิ พวกเขาบอกว่าจะช่วยพวกเรา ตอนนี้กำลังรวบรวมหลักฐาน พวกเราต้องช่วยพวกเขายื่นเรื่องกล่าวหาการกระทำสกปรกโสมมเหล่านี้ต่อองค์การสหประชาชาติ"
"น้องพี่ พวกเรากลับบ้านได้แล้ว!"