กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 321 การจัดการที่สมเหตุสมผล
เฝิงเพ่ยหลินรู้จักเกาเหลิ่งอยู่แล้ว เพราะก่อนหน้านี้เขาสืบข้อมูลของผู้บัญชาการกองพลในบริเวณใกล้เคียงทั้งหมด โดยเฉพาะนายทหารที่มียศสูงที่สุด
แต่คำพูดที่หลุดออกจากปากเกาเหลิ่งกลับเย็นชาเหลือเกิน
เฝิงเพ่ยหลินถึงกับสงสัยในสติปัญญาของเขา
"นายเป็นผู้บัญชาการกองพลของเขตทหารที่หนึ่งสินะ ฉันมีคุณค่ามากขนาดนี้ นายคิดจะสั่งยิงเป้าก็ยิงเลยอย่างนั้นหรือ?"
"ไม่กลัวคนอื่นสงสัยหรือไง?"
"การทำแบบนี้ผิดระเบียบชัด ๆ ข้อมูลที่ฉันมีมากพอให้พวกนายศึกษากันได้อีกหลายปี ถ้านายทำแบบนี้ ก็เท่ากับยอมรับว่านายเป็นพวกเดียวกับฉัน กลัวว่าฉันจะพูดมากเกินไป ถึงได้สั่งยิงเป้าฉัน"