กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 312 มาเล่นเกมกันสักหน่อยเถอะ!
แม้จางเถี่ยต้านจะบอกว่าไม่กลัว แต่ตอนลุกขึ้นจากพื้นแล้วสวมชุดป้องกันอีกครั้ง ขาของเขาก็ยังอ่อนแรงจนเดินไม่ค่อยมั่นคง
เหตุการณ์วุ่นวายครั้งนี้จบลงด้วยการที่คนฝ่ายศัตรูเคราะห์ร้ายไปหนึ่งคน เมื่อจางเถี่ยต้านเดินไปหากู้เย่ ในที่สุดเขาก็แสร้งทำเป็นไม่กลัวต่อไปไม่ไหว
"เฮ้อ... กลัวแทบตาย!"
"ทำได้ดีมาก เถี่ยต้าน" กู้เย่ตบไหล่เขาเบา ๆ
"ฉันจำได้แล้วว่าไอ้แก่นั่นเก็บของไว้ตรงไหน เดี๋ยวตอนมันออกไปตรวจตรา ฉันจะขโมยออกมา"
เมื่อครู่ตอนผู้อาวุโสเว่ยหยิบกระบอกฉีดยาออกมา เขาเห็นว่าในกล่องเหล็กใบหนึ่งมีของแบบนั้นอยู่เต็มไปหมด