กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 298 คิดจะควบคุมกุ้ยกุ้ย กุ้ยกุ้ยได้แต่ถอนหายใจ
หม่าโถวจ้องใบหน้าเยว่เสี่ยวกุ้ย เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีทีท่าจะถามอะไรจริง ๆ เขาก็เงียบไปอีกครั้ง
ใคร ๆ ต่างบอกว่าความคิดของผู้หญิงลึกซึ้งราวกับมหาสมุทร แต่ความคิดของผู้ชายกลับเดายากยิ่งกว่าเสียอีก
"ไม่ถามจริง ๆ หรือ?"
อาเหลิ่งที่ยืนฟังอยู่ข้าง ๆ ยังร้อนใจแทน คิดไม่ถึงว่าคุณเยว่จะไม่พูดอะไรสักคำ แม้แต่เขาเองยังอยากรู้จนทนไม่ไหว
ไม่เข้าใจอะไรก็ถามสิ! ลูกพี่บอกแล้วว่าจะตอบ ถึงแม้คงไม่ได้พูดความจริงทั้งหมดก็ตาม
คิดไม่ถึงเลยว่าทหารจะปากแข็งขนาดนี้ พวกเขาไม่มีความอยากรู้อยากเห็นกันบ้างหรือไง?
กระทั่งหม่าโถวเดินจากไป เยว่เสี่ยวกุ้ยก็ยังไม่พูดแม้แต่คำเดียว