เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 293 คำสอนที่ไม่เหมือนใคร ถึงเวลาสำคัญต้องรู้จักหุบปาก
นับตั้งแต่ข้ามเข้ามาในประเทศ แม้สีหน้าของอวี๋เนี่ยนจะไม่เปลี่ยนไป แต่กู้เย่ก็สัมผัสได้ทันทีทุกครั้งที่เธออารมณ์ไม่ดี
ยิ่งใช้เวลาอยู่ด้วยกัน อวี๋เจียวก็ยิ่งประหลาดใจ คิดไม่ถึงว่าจะมีคนที่สองนอกจากเธอที่สามารถรับรู้ความคิดและอารมณ์ของอวี๋เนี่ยนได้
ความจริงในใจเธอก็ทั้งหึงหวงเล็กน้อยและรู้สึกยินดีอยู่บ้าง
สวี่ชิงซื่อยังแอบบ่นเรื่องนี้ด้วยว่า "เจียวเจียว ข้าวในหม้อตัวเองไม่อร่อยหรือไง ถึงได้เอาแต่มองข้าวในชามคนอื่น"
อวี๋เจียวโมโหจนเริ่มถลกแขนเสื้อ "คันไม้คันมือใช่ไหม? เมื่อก่อนฉันกับเนี่ยนเนี่ยนเหมือนมีจิตสัมผัสถึงกันได้ แต่จู่ ๆ ก็มีคนเพิ่มมาอีกคน ฉันจะรู้สึกไม่สบายใจบ้างไม่ได้หรือไง?"
"ได้สิ ๆ... เธอเล่าเรื่องความผูกพันระหว่างเพื่อนสนิทให้ฉันฟังตั้งหลายครั้งแล้ว ฉันฟังจนแทบจะท่องได้อยู่แล้ว"