กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 286 คิดจะเอื้อมคว้าคนที่เกินเอื้อม
เยว่เสี่ยวกุ้ยนั่งอยู่บนรถโดยถูกมัดมือ สีหน้าสงบนิ่ง แต่ภายในใจกลับปั่นป่วนรุนแรง
เมื่อครู่ถนนด้านหน้าถูกขวางอย่างกะทันหัน ผู้ใหญ่กับเด็กกลุ่มหนึ่งเข้ามารุมล้อมขอทาน หม่าโถวกำลังโมโหจนตะโกนสั่งลูกน้องให้รีบไล่คนพวกนั้นออกไป
คิดไม่ถึงว่าจะมีเด็กคนหนึ่งอาศัยจังหวะชุลมุน ยื่นเครื่องระบุตำแหน่งขนาดเล็กผ่านหน้าต่างรถที่เปิดแง้มไว้
เมื่อเห็นใบหน้าอ่อนเยาว์สงบนิ่งของเด็กคนนั้น รวมถึงสายตาที่แฝงรอยยิ้ม ร่างกายเยว่เสี่ยวกุ้ยก็เคลื่อนไหวเร็วกว่าความคิด เขารับเครื่องนั้นมากำไว้ในมือทันที
ในใจเขาราวกับมีดอกไม้ไฟถูกจุดขึ้นเป็นระลอก ระเบิดดังต่อเนื่องอยู่ในอก สมองเต็มไปด้วยคำถามว่าทำได้อย่างไร ทำได้อย่างไรกัน?