กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 276 ภูเขาเสี่ยวหม่านกับการใช้อำนาจข่มเหง
ไม่ว่ากู้เย่กับสวี่ชิงซื่อและคนอื่น ๆ จะเคลื่อนไหวรวดเร็วเพียงใด พวกเขาก็ยังช้ากว่าเสี่ยวเฮยและพรรคพวกอยู่หนึ่งก้าวเสมอ
ตลอดทางเยว่เสี่ยวกุ้ยอยู่ในสภาพสะลึมสะลือ เมื่อพอมีเรี่ยวแรงขึ้นมาบ้าง เขาก็จะกอดเด็กไว้แน่น
หม่าโถวโอบประคองเยว่เสี่ยวกุ้ยมาถึงเชิงเขาเสี่ยวหม่าน ภูเขาลูกนี้เป็นภูเขารกร้าง แต่สิ่งที่แตกต่างคือด้านหลังสามารถข้ามพรมแดนได้ ที่นี่ยังเป็นฐานลับของพวกเขาอีกด้วย ตำแหน่งที่ตั้งซ่อนเร้นอย่างมาก
บริเวณนี้มีงูตัวใหญ่ปรากฏตัวอยู่บ่อยครั้ง จึงไม่มีใครกล้าเข้ามา หลีเปียวค้นพบสถานที่แห่งนี้ตั้งแต่หลายปีก่อน เขาทรมานและฆ่างูใหญ่จนหมด แล้วเก็บที่นี่ไว้เป็นฐานที่มั่นสุดท้าย