เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 251 ยาลดไข้หมดแล้ว
หลังจบการสนทนา อวี๋เจียวก็ไปหาอวี๋เนี่ยนเพื่อปรึกษาตามความเคยชิน "เนี่ยนเนี่ยน เธอคิดว่ายังไง?"
อวี๋เนี่ยนเห็นว่าไม่มีใครอยู่รอบ ๆ จึงพูดอย่างระมัดระวังด้วยเสียงเบา "คนเมื่อกี้เห็นได้ชัดว่าเป็นแค่เป้าล่อ การร่วมมือแบบนี้เสี่ยงเกินไป"
มุมปากอวี๋เจียวกระตุกเล็กน้อย "ฉันรู้อยู่แล้วน่า ฉันแค่หลอกเขาเท่านั้น พอพวกเรากลับไปแล้ว ก็ปล่อยให้เขาตามหาไปเถอะ"
หนานเซี่ยงเป่ยกำลังตั้งใจจะยื่นขออนุมัติข้อเสนอความร่วมมือที่อวี๋เจียวพูดออกมาต่อผู้บังคับบัญชา เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกละอายใจอยู่บ้าง เขาประเมินระดับคุณธรรมของเจียวเจียวสูงเกินไปจริง ๆ
ตั้งแต่แรกเธอก็ตั้งใจจะบิดพลิ้วจนถึงที่สุด
"เมื่อกี้ฉันยังไม่เห็นสาวน้อยคนนี้เลย เธอคือ..."
"ฉันชื่ออวี๋เนี่ยนค่ะ"