กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 222 โยนระเบิดได้เหมาะเจาะจริง ๆ
เมื่อข่งหมิงคิดเรื่องทั้งหมดได้แล้ว เขาก็มองตำแหน่งที่พวกตัวเองซ่อนอยู่ อยากสร้างความเคลื่อนไหวบางอย่างเพื่อส่งสัญญาณเตือนให้ฝั่งตรงข้าม
แต่ยังไม่ทันคิดหาวิธีได้... คนที่สวี๋อันหรานพามาก็ทนไม่ไหวเสียก่อน
"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมยังไม่ระเบิดอีก?"
"ตอนนี้พวกเราควรกลับไปตรวจสอบหาสายลับแฝงตัวอย่างละเอียดแล้ว ยังมัวรออะไรอยู่?"
"ใช่แล้ว! สวี๋อันหราน อย่าทำให้ลูกพี่ผิดหวังสิ พวกเรากลับไปเริ่มตรวจสอบคนภายในกันเถอะ!"
สวี๋อันหรานคำรามเสียงต่ำอย่างโกรธจัด
"หุบปากให้หมด! คนที่อยู่ข้างล่างนั่น ลูกพี่รับปากว่าจะยกให้ฉันแล้ว!"
ข่งหมิงสบถตามไปด้วย
"...บ้าเอ๊ย!"