กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 219 อยากออกไปตกปลาทะเล
ข่งหมิงกับเสี่ยวเฮยได้พักอาศัยอยู่ที่นั่นอย่างสงบ แต่หลังจากอยู่ร่วมกันได้สองวัน ข่งหมิงก็เพิ่งตระหนักว่าคนกลุ่มนี้ต่างหากที่เป็นเพชฌฆาตและปีศาจตัวจริง
ภายนอกหลีเปียวดูเป็นคนเข้ากับผู้อื่นได้ง่าย มุมปากมักประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน แต่ความคิดภายในใจกลับเกินกว่าคนปกติจะจินตนาการได้ วินาทีหนึ่งยังปฏิบัติต่อคนอื่นอย่างอ่อนโยน วินาทีต่อมาก็สามารถบีบคอคนคนนั้นจนตายได้ทั้งเป็น
หลังจากข่งหมิงเห็นเด็กสาววัยสดใสสองคนเปลี่ยนจากสภาพร่าเริงมีชีวิตชีวาในตอนแรก กลายเป็นคนที่หายใจรวยริน เขาก็พูดอะไรไม่ออกอีกเลย