เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 218 ระบายความโกรธที่อัดอั้นออกมาให้หมดก่อน!
ข่งหมิง เสี่ยวเฮย และคนอื่น ๆ พาสวี๋อันหรานมาด้วย พวกเขานั่งพักอยู่บนกองหญ้าด้วยความเหนื่อยล้าจนหมดแรง ตามคำตอบที่ได้รับจากเจ้าหน้าที่ติดต่อประสานงาน พวกเขาจะพบกับการขัดขวางในระดับหนึ่ง ซึ่งพอดีจะช่วยอำพรางการเคลื่อนไหวก่อนหน้านี้ได้
ครั้งนี้สวี๋อันหรานทำตัวว่าง่ายมาก เธอเดินตามคนอื่น ๆ ไปโดยไม่ออกคำสั่งตามใจชอบ
อย่างไรเสีย เธอกับข่งหมิงก็ไม่ถูกกัน อีกทั้งฝ่ายตรงข้ามมีคนมากกว่า เธอเองยังกลัวว่าข่งหมิงจะฆ่าเธอทิ้งเสียตรงนั้น
"ตกลงพวกเราต้องไปส่งเธอที่ไหนกันแน่?"
สวี๋อันหรานพูดเสียงเบาว่า "ส่งฉันไปที่ภูเขาลูกใหญ่ข้างหน้า จะมีคนมารับฉันที่นั่น พอดีเลย นายเองก็ยังไม่เคยพบหัวหน้าของเสี่ยวเหอใช่ไหมล่ะ!"
"ถือโอกาสเปิดหูเปิดตาเสียหน่อยก็แล้วกัน"