เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23 ว่าด้วยการใช้อาวุธให้เกิดประโยชน์สูงสุด
ฟ้าเพิ่งเริ่มสาง
ทุกคนก็ได้รับข่าวว่ากองทัพจำเป็นต้องประจำการอยู่ต่ออีกสองวัน เพราะน้ำท่วมบางส่วนในหมู่บ้านเสี่ยวหวงจวงยังไม่ลดลง อีกทั้งฝนยังคงตกปรอย ๆ ไม่หยุด
สองวันนี้จึงเป็นช่วงเวลาที่ชาวบ้านรู้สึกสิ้นหวังที่สุด พืชผลและเสบียงอาหารของพวกเขาสูญสิ้นไปหมดแล้ว แม้จะได้รับการช่วยเหลือออกมา แต่ทุกคนก็ยังคงเศร้าซึม
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา อวี๋เนี่ยนกับอวี๋เจียวช่วยกันสำรวจลักษณะภูมิประเทศและทิศทางการไหลของน้ำ ระหว่างนั้นอวี๋เจียวยังเก็บเมล็ดพันธุ์ข้าวที่เปียกโชกมาหนึ่งกำใหญ่
อวี๋เจียวมองเมล็ดพันธุ์เหล่านั้น แต่ละเมล็ดลีบแบนอย่างมาก ชาวบ้านให้ความสำคัญกับพวกมันเป็นพิเศษ เพราะเมล็ดพันธุ์เหล่านี้เป็นพันธุ์ข้าวที่ดีที่สุดในไร่นาของพวกเขาแล้ว