กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 มิตรภาพระหว่างสหายร่วมรบก็เป็นความผูกพันเช่นกัน
ตลอดสองวันติดต่อกัน เหล่าทหารต่างช่วยเหลือผู้ประสบภัยกันทั้งวันทั้งคืน ระดับน้ำท่วมค่อย ๆ ลดลง ในที่สุดก็ไม่จำเป็นต้องใช้กำลังคนต้านกระแสน้ำอีกแล้ว
เนินดินกับกองหินทรายพอจะใช้เป็นแนวกั้นน้ำได้บ้าง
ภารกิจของกู้เย่กับสวี่ชิงซื่อก็ผ่อนคลายลงเช่นกัน ในที่สุดทั้งสองก็มีเวลากินข้าวอย่างสงบเสียที
เพราะเวลามีจำกัด ตอนกลางคืนทุกคนจึงอาศัยพิงต้นไม้นอนหลับ ส่วนค่ายพักก็เพียงล้อมพื้นที่ไว้อย่างง่าย ๆ ต้องกินอยู่กลางแจ้ง ทนแดดทนฝน นับว่าลำบากไม่น้อย
อวี๋เจียวเอนตัวพิงอวี๋เนี่ยนแล้วหลับไปทันที สองวันที่ผ่านมานี้เรี่ยวแรงของทั้งคู่แทบหมดเกลี้ยงแล้ว