เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 591 - ใส่ความ ใส่ความข้าชัดๆ
"ต้าไป๋ เสี่ยวเฮย"
ซานยาที่พักผ่อนอยู่ในรถบ้านได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวภายนอกเช่นกัน จึงชะโงกหน้ามองลอดหน้าต่างรถออกไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ครั้นเห็นต้าไป๋และเสี่ยวเฮยยืนอยู่ด้านนอกขบวนรถ นางก็ดีใจจนแทบคลุ้มคลั่ง
ผู้คนในรถบ้านเมื่อได้ยินเสียงร้องของนาง ต่างก็หันหน้าออกไปมองภายนอกพร้อมกัน
เป็นเช่นนั้นจริงๆ สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องนอกขบวนรถก็คือต้าไป๋และเสี่ยวเฮย
ซานยาตื่นเต้นจนยิ้มกริ่มตาหยี กระทั่งรองเท้าก็ยังไม่ทันสวมให้เรียบร้อย รีบวิ่งพรวดพราดลงจากรถบ้านอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็กระโดดเข้าโอบกอดเสี่ยวเฮยไว้อย่างแนบแน่น
"เสี่ยวเฮย เสี่ยวเฮย เหตุใดเจ้าจึงตัวสูงใหญ่ขึ้นถึงเพียงนี้เล่า"
ซานยาเปี่ยมล้นไปด้วยความปีติยินดี ราวกับสหายสนิทที่สุดได้กลับมาพบหน้ากันอีกครั้งหลังจากพรากจากกันไปเนิ่นนาน