เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 564 - ขุนนางกังฉิน ทุกคนล้วนมีสิทธิ์ลงทัณฑ์!
แม้ซานยาจะเพิ่งก้าวเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์น้อยได้ไม่นาน แต่ด้วยวิชาตัวเบาท่องเมฆาขั้นสมบูรณ์แบบ ต่อให้เป็นยอดฝีมือระดับครึ่งก้าวสู่ปรมาจารย์ใหญ่ ในเรื่องของความเร็วก็ไม่แน่ว่าจะเหนือกว่านางได้
ด้วยเหตุนี้ ก่อนที่ซานยาจะปรากฏตัวออกมา จึงไม่มีผู้ใดในลานเรือนล่วงรู้ถึงการมีอยู่ของนางเลยแม้แต่คนเดียว
การที่นางสวมหน้ากากปิดบังใบหน้านั้น เป็นเพราะนางไม่อยากให้คนเหล่านี้ล่วงรู้ถึงตัวตนที่แท้จริง เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดเรื่องยุ่งยากตามมาถึงครอบครัว
"เจ้าเป็นเด็กน้อยจากบ้านไหนกัน"
หยวนว่ายหลางกรมคลังไม่ได้เห็นซานยาอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย เขายังคงนั่งอยู่บนตั่งไม้ตัวเล็ก ปรายตามองซานยาอย่างดูถูกเหยียดหยาม
และเมื่อเขากล่าวจบประโยค ด้านนอกลานเรือนก็มีเจ้าหน้าที่ทางการกรูเข้ามาเป็นจำนวนมาก
เวลาผ่านไปไม่ถึงห้าลมหายใจ ก็มีเจ้าหน้าที่ทางการกว่าห้าสิบนายเข้ามารุมล้อมซานยาเอาไว้จนแน่นขนัด