เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 563 - ขุนนางกังฉิน ยักยอกเข้ากระเป๋าตนเอง!
เมื่อถ้อยคำนี้หลุดออกมา กลุ่มผู้ลี้ภัยที่อยู่เบื้องล่างต่างพากันแตกตื่นโกลาหลในทันที
"ท่านเจ้าหน้าที่ พวกท่านล้อเล่นหรือไม่ ข้าผู้เฒ่าเห็นกับตาตนเองเมื่อไม่กี่ชั่วยามก่อน ว่าขบวนขนส่งเสบียงของพวกท่านได้คุ้มกันเสบียงอาหารจำนวนมหาศาลเข้ามาในตัวเมือง"
"ข้าก็เห็นเช่นกัน เสบียงอาหารมีอยู่อย่างน้อยหลายพันต้าน"
"ขอท่านเจ้าหน้าที่โปรดเมตตาด้วย หากท่านปู่ของข้าไม่ได้กินอะไรลงท้องอีก คงต้องอดตายเป็นแน่"
"แจกเสบียง แจกเสบียง!"
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของเหล่าผู้ลี้ภัยดังระงมเซ็งแซ่
ทว่าเมื่อเจ้าหน้าที่ทางการหลายร้อยนายชักดาบออกจากฝัก ก็ข่มขวัญจนผู้ลี้ภัยในที่นั้นไม่กล้าส่งเสียงโวยวายอีกต่อไป
"ความเป็นความตายของพวกเจ้า เกี่ยวอันใดกับข้า ข้าบอกว่าไม่มีเสบียง ก็คือไม่มีเสบียง"
หัวหน้าเจ้าหน้าที่ทางการตวาดเสียงกร้าวอย่างดุดัน