กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 465 - บิดาข้าคือผิงหยางโหว เจ้าแตะต้องข้าไม่ได้
ไม่นานนัก
ทหารกองทัพผิงหยางก็คุมตัวสตรีโฉมงามที่ถูกมัดมือทั้งสองข้างเข้ามา
พวกเขายังจูงสุนัขพันธุ์ใหญ่ตัวหนึ่ง น้ำหนักร่วมหนึ่งร้อยกว่าจิน เห็นได้ชัดว่าสุนัขตัวใหญ่นี้ก็คือเจ้าวั่งไฉที่ซื่อจื่อผิงหยางโหวเอ่ยถึงเมื่อครู่
เห็นภาพนี้ เซี่ยเหรินพลันตาสว่างในทันที
เดิมทีเขายังคิดว่าวั่งไฉที่อีกฝ่ายพูดถึงคือคน
คิดไม่ถึงเลยว่า จะเป็นสุนัขตัวหนึ่ง
ให้ตายเถอะ
ซื่อจื่อผิงหยางโหวผู้นี้เล่นพิเรนทร์วิตถารเกินไปแล้ว
ภายนอกดูภูมิฐานดั่งผู้ดีมีตระกูล แต่สิ่งที่กระทำกลับเลวทรามดุจสัตว์เดรัจฉานในคราบมนุษย์