เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 464 - บางคนคือมนุษย์ แต่บางคนเกิดมาก็เป็นเมล็ดพันธุ์ชั่วร้าย
เมื่อเซี่ยเหรินรุดหน้ามาถึงจุดหมาย ปลายฟ้าก็ย่างเข้าสู่ยามอิ๋น สี่นาฬิกาเศษแล้ว
ราตรีกาลยังคงแผ่ปกคลุมผืนแผ่นดิน ราวกับดวงสุริยันถูกมือทมิฬข้างใหญ่ตรึงกักขังเอาไว้แน่น
อุณหภูมิในอากาศ ณ เพลานี้ดิ่งลงต่ำที่สุดในรอบวัน ความต่างของอุณหภูมิระหว่างกลางวันและกลางคืนช่างกว้างขวาง ลมหายใจที่เซี่ยเหรินพ่นออกมาแปรเปลี่ยนเป็นไอร้อนขาวโพลนดุจเกล็ดน้ำค้างแข็ง
เขาพลิกกายลงจากหลังม้า เพื่อมิให้กองโจรเนินลั่วเสียซึ่งตั้งค่ายห่างออกไปหลายร้อยเมตรสังเกตเห็น มือขวาสัมผัสกายม้าศึกตัวเก่ง เพียงจิตเคลื่อนไหว ม้าศึกก็ถูกเก็บเข้าไปในแหวนมิติ
จากนั้นเขาเปลี่ยนมาสวมชุดทมิฬรัดกุมตลอดร่าง เพื่อกลืนหายไปกับความมืดมิด อำนวยความสะดวกแก่การลอบเร้น