เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 337 - แผ่นหลังที่คุ้นเคย!
และเวลานี้ เถี่ยหนิวได้วิ่งออกมาจากค่ายทหารแล้ว
เมื่อนึกย้อนไปถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น เขายังคงรู้สึกหวาดหวั่นไม่หาย
และสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจอย่างยิ่งก็คือ เหตุใดศพเดินได้เหล่านั้นจึงช่วยเหลือเขา
เรื่องนี้ทำให้เขาคิดจนหัวแทบแตกก็คิดไม่ออก สุดท้ายจึงเลิกคิดไปเสียดื้อๆ
อย่างไรก็ตาม จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นมาได้ว่า เมื่อครู่นี้เขาเห็นแผ่นหลังที่คุ้นเคยร่างหนึ่งท่ามกลางฝูงศพเดินได้
ตอนแรกเขาเพียงแค่รู้สึกคุ้นตา แต่ตอนนี้เพิ่งจะนึกออก ว่าแผ่นหลังที่คุ้นเคยนั้นช่างคล้ายคลึงกับหว่านต้าชวนผู้เป็นพ่อบุญธรรมของต้ายาเหลือเกิน
แต่เมื่อลองคิดดูอีกที หว่านต้าชวนยังอยู่ในค่าย แล้วจะเป็นเขาไปได้อย่างไร ต้องเป็นเพราะตนเองตาฝาดมองผิดไปเป็นแน่
ยามค่ำคืนมาเยือน