เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 336 - ปรมาจารย์น้อยเป่ยหมาน!
ภายในกระโจมแห่งหนึ่งในค่ายทหารเป่ยหมาน
เถี่ยหนิวที่ถูกโซ่เหล็กมัดไว้ทั้งตัวถูกขังอยู่ในกรงขังรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า
เขาได้ยินเสียงร้องโหยหวนจากด้านนอก ตอนแรกก็ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
แต่ต่อมาเมื่อได้ยินเสียงคำรามของศพเดินได้ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ก็พลันกระจ่างแจ้ง
ที่แท้ก็เป็นศพเดินได้บุกค่าย
บังเอิญเวลานี้ เขาสลัดโซ่เหล็กที่มัดตัวหลุดออก และหาวิธีเอาลูกกุญแจมาได้ รีบเปิดกรงขัง วิ่งออกไปนอกกระโจม
เมื่อเปิดม่านกระโจมออก ภาพตรงหน้าก็ทำให้เขาตกใจจนใจหายวาบ
สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือศพเดินได้ที่ดุร้ายน่าสะพรึงกลัวจำนวนมาก กำลังกัดกินเลือดเนื้อสดๆ บนพื้นอย่างบ้าคลั่ง
หากชาวเป่ยหมานบนพื้นดิ้นรนอย่างเจ็บปวด ดวงตาสีเลือดของพวกมันกลับยิ่งดูตื่นเต้นมากขึ้น