เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 318 - รอคอยช่วงเวลานี้แหละ!
สิ่งที่เหลากุ่ยหวาดกลัวที่สุดก็เกิดขึ้นจนได้
เขาเพียงกลัวว่าหนานกงเวิ่นเทียนจะยอมทอดทิ้งเขาเพื่อเซี่ยเหริน
หากรู้ล่วงหน้าว่าจะเป็นเช่นนี้ เขาคงไม่พูดจาโอหังต่อหน้าเซี่ยเหรินตั้งแต่แรก
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็รู้สึกเสียใจจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว
แน่นอนว่า เขาจะไม่ยอมรอรับความตายอยู่เฉยๆ
เขารีบหันกลับไปมองหนานกงเวิ่นเทียนที่อยู่ตรงหน้า เอ่ยปากเกลี้ยกล่อม "ใต้เท้า ข้าเคยสร้างความดีความชอบให้แก่หอเฮยอวิ๋นอย่างมหาศาล อีกทั้งข้ายังเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับเซียนเทียนขั้นปลาย หากข้าต้องตายไปเช่นนี้ ย่อมเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ของหอเฮยอวิ๋น ขอใต้เท้าโปรดไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน!"
แต่หนานกงเวิ่นเทียนไม่ได้ตอบกลับเหลากุ่ยในทันที
ที่เขาพูดออกไปเมื่อครู่ เพียงแค่อยากจะลองหยั่งเชิงเซี่ยเหรินดูเท่านั้น
ต้องการสังเกตสีหน้าท่าทางของอีกฝ่าย ว่าพูดจริงหรือไม่