กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 186 - หญิงงามนั่งตักก็ไม่หวั่นไหว
ตอนที่องค์หญิงอันหยางยังมีชีวิตอยู่ หลิ่วหรูเยียนในฐานะสาวใช้ข้างกาย
นางเคยพบเห็นผู้คนมาแล้วทุกรูปแบบ ย่อมรู้ดีว่าเมื่อเผชิญหน้ากับคนประเภทใดควรจะเอ่ยถ้อยคำเช่นไร
ด้วยเหตุนี้นางจึงเชื่อมั่นอย่างยิ่งว่า เซี่ยเหรินที่เป็นเพียงคนต่ำต้อยชนชั้นรากหญ้า ต่อให้จะมีความสามารถมากมายเพียงใด ก็ไม่มีทางหนีพ้นเงื้อมมือของนางไปได้
"เซี่ยเหริน เจ้าอยากเป็นขุนนางหรือไม่"
หลิ่วหรูเยียนเดินเข้าไปใกล้ ยืนอยู่ด้านข้างเซี่ยเหริน เอียงใบหน้าถามเขาด้วยท่าทีสนิทสนม
หากเป็นคนทั่วไปได้ยินคำถามนี้ ย่อมต้องพยักหน้าตอบตกลงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
การได้เป็นขุนนาง ย่อมหมายถึงการยกระดับฐานะทางสังคม