กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 158 - พายุตั้งเค้า
เมื่อเขาเข็นรถจักรยานออกมาจากห้อง สายตาของเด็กน้อยทั้งสามก็จับจ้องไปที่รถจักรยานคันนี้เป็นตาเดียว
แม้ว่าตอนนี้พวกนางจะไม่รู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร แต่สัญชาตญาณก็บอกพวกนางว่าของสิ่งนี้ต้องเล่นสนุกมากแน่ๆ
"ท่านพ่อ สิ่งนี้เรียกว่าอะไรหรือเจ้าคะ"
เอ้อร์ยาหันไปมองบิดาเซี่ยเหริน ชี้มือไปที่รถจักรยานพลางเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"รถจักรยาน นี่แหละคือสิ่งที่คาดไม่ถึงที่พ่อเตรียมไว้ให้พวกเจ้า"
เซี่ยเหรินยิ้มบางตอบกลับ
"เล่นอย่างไรหรือเจ้าคะ ซานยาอยากลองเล่นดูบ้าง"
เรื่องเล่นสนุก ขอให้บอก ซานยานั้นกระตือรือร้นกว่าใครเพื่อน
ไม่ใช่แค่นางที่อยากรู้และอยากลอง แม้แต่ต้ายาและเอ้อร์ยาก็รู้สึกเช่นเดียวกัน