เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157 - คำอธิษฐานของซานยา
ซานยาก้อนแป้งน้อยเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเค้กวันเกิด
การอธิษฐานขอพรเป็นครั้งแรก ทำให้รู้สึกว่าเรื่องนี้น่าสนุกเหลือเกิน
ด้วยเหตุนี้นางจึงมีรอยยิ้มประดับอยู่เต็มใบหน้า คิ้วโก่งโค้งดูน่ารักน่าเอ็นดูเป็นที่สุด ทำเอาบรรดาบุรุษน้อยใหญ่ในลานบ้านที่ไม่มีบุตรสาวต่างก็ใจละลายไปตามๆ กัน แทบอยากจะมีบุตรสาวที่น่ารักน่าชังอย่างซานยาบ้าง
"คำอธิษฐานของข้าก็คือ ขอให้ข้าได้กินอาหารฝีมือท่านพ่อทุกวัน และก็ขอให้ได้นอนตื่นสายๆ ทุกวันด้วย"
ซานยามองเค้กวันเกิดที่จุดเทียนสว่างไสวตรงหน้า เอ่ยคำอธิษฐานออกมาเสียงดังฟังชัด
พอสิ้นเสียงคำกล่าว ผู้คนที่อยู่ในลานบ้านต่างก็หัวเราะครืนออกมาพร้อมกัน
เด็กก็คือเด็ก พูดไปพูดมาก็หนีไม่พ้นเรื่องกิน
ขนาดตอนอธิษฐานขอพร ก็ยังอธิษฐานเรื่องของกิน
เซี่ยเหรินยกมือขึ้นกุมขมับ