กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 144 - เสือโคร่งขาวปรากฏตัวอีกครั้ง
"เซี่ย เซี่ย เซี่ยเหริน"
เมื่อซูเหลาเหยียเห็นเซี่ยเหรินอยู่ตรงหน้า ก็หวาดกลัวจนพูดจาติดขัด
ในฐานะที่เป็นคนฉลาด เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมื่อครู่ตนเองพูดความในใจออกไปจนหมด และเซี่ยเหรินก็ได้ยินเข้า ใบหน้าแก่ชราของเขาก็พลันตื่นตระหนกตกใจ
ราวกับหัวขโมยที่ถูกจับได้คาหนังคาเขา
ชั่วขณะนั้น ภายในใจก็สับสนวุ่นวายไปหมด
เกรงกลัวว่าเซี่ยเหรินและฉู่อู่หลางที่อยู่ตรงหน้าจะลงมือกับตน
เมื่อเซี่ยเหรินและฉู่อู่หลางกระโดดลงมาจากโขดหินยักษ์
ซูเหลาเหยียและซูลี่ก็หันหลังกลับและวิ่งหนีไปอย่างรู้กัน ทิ้งแม้กระทั่งเสบียงอาหารและสิ่งของบนรถม้าเข็นมือ