กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 143 - ยังคิดจะพัวพันอีกหรือ ต้องหย่าขาดเท่านั้น
ณ คุกภายในค่าย
สองพ่อลูกตระกูลสวี่หมดสิ้นความอหังการเหมือนเช่นเคย พวกเขานอนขดตัวอยู่บนพื้นอันมืดมิดราวกับขอทาน
ตามร่างกายถูกพันธนาการด้วยเชือกอย่างแน่นหนา เพื่อป้องกันไม่ให้หลบหนี
เมื่อประตูคุกถูกเปิดออก แสงจากตะเกียงน้ำมันก็สาดส่องเข้ามาภายใน
ซูเหลาเหยียสัมผัสได้ถึงแสงไฟ เมื่อเห็นผู้มาเยือน เขาก็รีบขยับตัวพิงกำแพง ราวกับคาดเดาไว้แล้วว่าอีกฝ่ายจะต้องมาในคืนนี้ เขาเอ่ยกับผู้ที่ยืนอยู่เบื้องหน้า
"เซี่ยเหริน ในที่สุดเจ้าก็มา"
และผู้ที่มาพร้อมกับเซี่ยเหริน ก็คือฉู่อู่หลางที่ถือตะเกียงน้ำมันอยู่ในมือ
"เจียงซู่เจินตายแล้ว"
เซี่ยเหรินจ้องมองซูเหลาเหยียและซูลี่อยู่นานนับสิบลมหายใจ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา