เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 107 - ปะทะหน่วยสอดแนมชาวเป่ยหมาน
ธงรบโบกสะบัด เสียงฝีเท้าม้าดังกึกก้อง
เมื่อหน่วยสอดแนมชาวเป่ยหมานเข้ามาใกล้ค่ายในระยะไม่ถึงหนึ่งลี้ ทุกคนที่อยู่บนกำแพงไม้จึงสามารถมองเห็นเงาร่างของข้าศึกได้อย่างชัดเจน
ชาวเป่ยหมานกว่าหนึ่งร้อยคน ล้วนขี่ม้าศึกตัวใหญ่ล่ำสัน
เสียงฝีเท้าม้าดังสนั่นหวั่นไหว ราวกับเกิดแผ่นดินไหวอยู่เบื้องหน้า
สมาชิกหน่วยลาดตระเวนบางคนที่อยู่บนกำแพงไม้ ซึ่งเป็นคนขลาดกลัวโดยทุนเดิม เมื่อเห็นภาพนี้ก็อดไม่ได้ที่จะขาสั่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความวิตกกังวลและหวาดผวา
แต่บนใบหน้าของเซี่ยเหรินกลับไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับปรากฏแววตาตื่นเต้นขึ้นมาแทน
ชาวเป่ยหมานที่อยู่เบื้องหน้าเหล่านี้ ล้วนขี่ม้าศึกกันทุกคน
ดังนั้น หากสามารถกำจัดพวกมันได้ทั้งหมด
เขาไม่เพียงแต่จะได้เนื้อหม้าจำนวนมาก แต่ยังจะได้ม้าศึกอีกหลายสิบตัวไว้ใช้งาน ในวันข้างหน้าเมื่อต้องเดินทางอพยพ ก็สามารถใช้ม้าลากรถลากเข็นมือได้ ซึ่งจะช่วยเพิ่มความเร็วในการเดินทางลงใต้ได้อย่างมาก