เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 99 - เนื้อเสือตากแห้ง ทุเรียนเผา
หลังจากเซี่ยเหรินนำเสบียงที่ได้รับกลับมายังเรือนพักชั่วคราว
เขาก็ลงมือจัดการกับเนื้อเสือที่ได้รับส่วนแบ่งมาตลอดทั้งคืน
เสือโคร่งหน้าขาวตัวนั้นมีน้ำหนักถึงพันจิน หักส่วนที่ถูกกินไปก่อนหน้านี้ เซี่ยเหรินยังได้รับส่วนแบ่งเนื้อเสือมาอีก 500 กว่าจิน
เนื่องจากเนื้อจำนวนมหาศาลนี้ หากไม่ได้รับการถนอมอาหารอย่างถูกวิธี แม้จะมีห้องเก็บน้ำแข็งในมิติ ก็คงจะเน่าเสียในเวลาไม่นาน
ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจนำเนื้อเสือทั้งหมดมาทำเป็นเนื้อตากแห้ง
เพราะเนื้อตากแห้งสามารถเก็บไว้ได้นาน
แถมรสชาติก็ยังอร่อยกว่าเนื้อรมควันที่เคยทำก่อนหน้านี้อีกด้วย
เดิมทีเซี่ยเหรินตั้งใจจะทำเนื้อเสือตากแห้งร่วมกับเจียงหว่านเอ๋อร์
แต่ต้ายา เอ้อร์ยา และซานยา ทนเห็นบิดามารดาเหน็ดเหนื่อยไม่ได้ จึงเข้ามาช่วยกัน จนกระทั่งถึงช่วงตีสามตีสี่ การทำเนื้อตากแห้งในขั้นต้นจึงเสร็จสมบูรณ์