กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 98 - ญาติของเจียงหว่านเอ๋อร์
ชายฉกรรจ์ผู้ลี้ภัยที่หิวโหยจนตาลายบางส่วน ถืออาวุธมีคมพุ่งทะยานเข้าสังหารผู้คนในค่าย
ตามติดมาด้วยผู้ลี้ภัยคนอื่นๆ ที่ต้องการแบ่งปันผลประโยชน์ในศึกครั้งนี้
เซี่ยเหรินที่ยืนอยู่บนกำแพงเมืองไม้แค่นเสียงหัวเราะเย็นชา ดวงตาเต็มไปด้วยความดูแคลน
ก่อนที่จะมีการเสริมความแข็งแกร่งให้ค่าย เขาเคยคิดว่าการป้องกันของค่ายนี้มีไว้เพื่อรับมือกับพวกคนเถื่อนจากทุ่งหญ้าแดนเหนือ
แต่ไม่คาดคิดเลยว่า จะต้องนำมาใช้จัดการกับผู้ลี้ภัยเหล่านี้ก่อน
ในเมื่อผู้ลี้ภัยเหล่านี้ต้องการเอาชีวิตเขา
เขาก็ไม่มีความจำเป็นต้องปรานีต่อพวกมัน
"กองธนู ทุกคนประจำที่"
เซี่ยเหรินยกมือขวาขึ้นตะโกนเสียงดังกังวาน