เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 16 - เซี่ยเหรินลงมือ
มารดาของเถี่ยหนิวเป็นเด็กกำพร้ามาตั้งแต่เล็ก ได้รับการอุปการะจากชาวหมู่บ้านต้าเหอจึงรอดชีวิตมาได้
เนื่องจากนางจดจำเรื่องราวในอดีตไม่ได้ หลังจากแต่งงานกับบิดาของเถี่ยหนิว ชาวหมู่บ้านต้าเหอจึงเรียกขานนางว่ามารดาของเถี่ยหนิว
ด้วยความที่เซี่ยเหรินกับเถี่ยหนิวมีมิตรภาพที่ดีต่อกัน ยามที่ครอบครัวเซี่ยเหรินขาดแคลนเสบียง มารดาของเถี่ยหนิวมักจะนำเสบียงมาช่วยเหลืออยู่เสมอ
อาจกล่าวได้โดยไม่เกินจริงว่า หากไม่ได้เสบียงช่วยเหลือจากมารดาของเถี่ยหนิว เจียงหว่านเอ๋อร์และซานยาที่มีร่างกายอ่อนแออาจจะไม่มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้แล้ว
เรื่องราวเหล่านี้ เซี่ยเหรินล้วนได้รับรู้มาจากเจียงหว่านเอ๋อร์ผู้เป็นภรรยา
เมื่อทราบว่ามารดาของเถี่ยหนิวล้มป่วย เซี่ยเหรินจึงแสดงสีหน้าห่วงใยออกมาทันที
เขาเป็นคนรู้จักทดแทนบุญคุณ