กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 15 - โลกบัดซบใบนี้
เซี่ยเหรินไม่คาดคิดเลยว่า สตรีผู้นี้พอเอ่ยปากก็พูดจาน่าตกใจถึงเพียงนี้
เพื่อแลกกับอาหาร ถึงกับยอมเอาตัวเข้าแลก
สตรีร่างผอมบางมีใบหน้าซูบตอบ ผอมจนหนังหุ้มกระดูก มองปราดเดียวก็รู้ว่าเกิดจากการขาดสารอาหารมาเป็นเวลานาน
และผู้อพยพที่มีสภาพเช่นนาง ทั่วทั้งแดนเหนือก็มีมากมายจนนับไม่ถ้วน
"ขออภัย ข้าไม่มีอารมณ์"
เซี่ยเหรินถอยหลังไปหนึ่งก้าว เพื่อไม่ให้สตรีผู้นั้นเกาะขาเขาไว้
พูดจบ เขาก็เดินตรงไปยังทิศทางของค่ายที่พักชั่วคราวหมู่บ้านต้าเหอ
แถวนี้มีผู้อพยพจากที่อื่นเดินผ่านไปมาอยู่เรื่อยๆ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น รีบกลับไปจะดีกว่า