กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 - เอ่ยชมไม่ขาดปาก
“ทุกคนมาช่วยกัน จะได้กินข้าวไวๆ”
เซี่ยเหรินเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม
เมื่อเห็นเจียงหว่านเอ๋อร์และลูกๆ มีความสุข เขาก็พลอยยินดีไปด้วย
“ท่านพ่อ ข้าจะเป็นคนทำความสะอาดไก่ป่าสองตัวนี้เอง”
ต้ายาเสนอตัว
เอ้อร์ยาก็ไม่ยอมน้อยหน้า เอ่ยว่า “เช่นนั้นข้าจะไปจุดไฟ”
ซานยาทำแก้มป่อง น้ำเสียงนุ่มนิ่ม แต่คิดอยู่นานก็ไม่รู้ว่าจะช่วยอะไรดี “ซานยาก็จะช่วย ช่วย... ช่วยกิน...”
เซี่ยเหริน เจียงหว่านเอ๋อร์ ต้ายา และเอ้อร์ยาที่อยู่ในห้อง เมื่อได้ยินคำพูดนี้ก็หลุดหัวเราะออกมาทันที
ส่วนซานยาวัยสี่ขวบยังไม่รู้ว่าทุกคนหัวเราะอะไรกัน นางจึงหัวเราะตามทุกคนไปด้วย