กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4 - หลี่เจิ้งแห่งหมู่บ้านต้าเหอ
การที่เซี่ยเหรินหยุดมือเมื่อครู่นี้ ไม่ใช่เพราะไว้หน้าหลี่เจิ้ง
แต่เป็นเพราะเสียงร้องเรียกของลูกสาวต่างหาก เขาจึงระงับความรู้สึกอยากฆ่าเอาไว้ชั่วคราว
ตอนนี้ลูกสาวและเจียงหว่านเอ๋อร์เข้าไปในห้องกันหมดแล้ว เซี่ยเหรินก็สามารถจัดการทำความสะอาดอันธพาลคนสุดท้ายในลานบ้านได้อย่างเต็มที่
“ท่านหลี่เจิ้ง ช่วยข้าด้วย...”
เซียวเหลาลิ่วรู้แล้วว่าเซี่ยเหรินที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่วิญญาณอาฆาต แต่จิตสังหารของเซี่ยเหรินกลับทำให้เซียวเหลาลิ่วรู้สึกว่าเขาน่ากลัวกว่าวิญญาณอาฆาตเสียอีก
และเข้าใจดีว่าคนเดียวที่จะสามารถช่วยชีวิตเขาในยามนี้ได้ ก็มีเพียงหลี่เจิ้งเท่านั้น
ด้วยเหตุนี้เอง เซียวเหลาลิ่วจึงคลานเข่าเข้าไปกอดขาของหลี่เจิ้งเอาไว้แน่น