เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 45: ชุมนุมปราบมารแห่งเขาจงหนาน!
เมื่อรับกระบอกไม้ไผ่ที่บรรจุเลือดของหลี่เค่อจนเต็มมา มือทั้งสองของหวงเย่าซือก็สั่นน้อยๆ
“ขอบใจ”
บุญคุณใหญ่หลวงมิอาจทดแทนได้ด้วยคำขอบคุณ แต่หวงเย่าซือก็ยังอยากกล่าวขอบคุณหลี่เค่อ ทั้งยังรู้สึกยินดีจากใจจริงที่ในอดีตตนตัดสินใจเก็บรักษาร่างของภรรยาเอาไว้
เพราะหากร่างของภรรยาเน่าเปื่อยจนเหลือเพียงกองกระดูกขาวแล้ว การจะฟื้นคืนชีวิตให้ร่างนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้เลย
แต่ยามนี้ หากให้ภรรยาดื่มเลือดของหลี่เค่อ บางทีร่างของนางอาจ ‘ฟื้นคืนชีวิต’ ขึ้นมาได้จริงๆ
แม้ร่างที่ฟื้นคืนชีวิตจะไร้วิญญาณ เป็นเพียงคนที่อยู่ในสภาพผัก เป็นศพที่ยังมีชีวิตก็ตาม
แต่ตราบใดที่ร่างกายยังมีชีวิตอยู่ เขาก็ยังมีโอกาสตามหาวิญญาณของเฝิงเหิงผู้เป็นภรรยากลับมา แล้วทำให้นางฟื้นคืนชีพอย่างแท้จริง!