กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 44: วิญญาณ
“ไม่เหนื่อยขอรับ ออกจะสนุกด้วยซ้ำ”
ขณะพูด หลี่เค่อก็มองฝ่ามือของตนที่มีกำลังเพิ่มขึ้นมาก ทั้งยังขยับได้คล่องแคล่วกว่าเดิมภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน ก่อนกล่าวต่อว่า
“ไม่ว่าจะเป็นวิชากำลังภายในหรือวิชากำลังภายนอก ล้วนน่าสนใจอย่างยิ่ง
แม้ระหว่างฝึกจะเหน็ดเหนื่อยจริง ๆ และต้องทนเจ็บปวดอยู่บ้าง
แต่ทุกครั้งที่เห็นว่าตนเองก้าวหน้าขึ้นจากเมื่อวาน ก็อดรู้สึกยินดีไม่ได้ จึงไม่รู้สึกเบื่อเลย”
หวงหรงเบ้ปาก กล่าวอย่างเอาแต่ใจว่า
“เจ้าไม่เหนื่อย แต่ข้าเบื่อจะตายอยู่แล้ว ทุกวันเจ้าต้องแบ่งเวลามาคุยเป็นเพื่อนข้าด้วย”
“ได้สิ”
หลี่เค่อรับปากอย่างไม่ลังเล