กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36: ทายาทของชือโหยว?
ท่ามกลางสายตาของทุกคน เปาซีรั่วส่ายหน้า ก่อนกล่าวอย่างจริงจังว่า
“ท่านอ๋อง ข้าขอบคุณท่านยิ่งนักที่ดูแลพวกเราสองแม่ลูกมาตลอด
แต่ถึงอย่างไร ข้าก็เป็นหญิงที่มีสามีแล้ว และในใจก็ไม่เคยลืมพี่เถี่ยได้เลย”
กล่าวจบ เปาซีรั่วก็กุมมือหยางเถี่ยซินแน่น ทำให้หวันเหยียนหงเลี่ยยืนนิ่งราวกับรูปปั้น
“ข้าอยู่เคียงข้างเจ้ามาสิบแปดปี ทุ่มเทเพื่อเจ้ามาสิบแปดปี ทั้งหมดนี้ยังแลกหัวใจที่แท้จริงของเจ้า แลกความรักจากเจ้าไม่ได้เลยหรือ?!”
ใบหน้าของหวันเหยียนหงเลี่ยเดี๋ยวซีดเดี๋ยวแดง มือทั้งสองเริ่มสั่นน้อยๆ
“ฮ่าๆๆ… ฮ่าๆ…”
จู่ๆ หวันเหยียนหงเลี่ยก็หัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่ง เสียงหัวเราะนั้นเจือทั้งความรันทดและความเสียสติ