เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 31: หวงหรงกับกัวจิ้งตกตะลึง!
ทว่าในเวลานั้น เสียงเอะอะจากด้านนอกกลับดึงดูดความสนใจของทั้งสองคน
“เจ้าหัวขโมย! เจ้าขโมยซาลาเปาของข้าไปสองครั้งแล้ว ยังกล้ามาขโมยอีก ช่างเหลือทนจริงๆ!”
เมื่อได้ยินเสียงตะโกนด้วยความโกรธ ทั้งสองก็มองลงไปทางหน้าต่าง
เห็นเถ้าแก่ร่างอ้วนท้วนคนหนึ่งกำลังจับมือขวาของขอทานเอาไว้
ขอทานผู้นี้แตกต่างจากขอทานทั่วไป ปกติแล้วขอทานมักมีใบหน้ามอมแมม ผมเผ้ายุ่งเหยิง และส่งกลิ่นเหม็นไปทั้งตัว
แต่ขอทานผู้นี้แม้แต่งกายเยี่ยงขอทาน ทว่าก็ยังมองออกว่ามีผิวพรรณเรียบเนียนละเอียดอ่อนอย่างยิ่ง
หวงหรง!
หลี่เค่อมองเพียงปราดเดียวก็รู้แล้วว่าขอทานด้านล่างเป็นใคร เห็นได้ชัดว่านั่นคือหวงหรงที่ปลอมตัวเป็นขอทาน
ดังนั้นหลี่เค่อจึงโคจรวิชาห่านป่าทองคำ กระโดดออกจากหน้าต่างแล้วลอยตัวลงไปอย่างพลิ้วไหว ท่วงท่าสง่างามองอาจยิ่งนัก