กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23: เจ้าสำนักเฉวียนเจิน
อาศัยวิชาตัวเบาช่วยส่งร่าง หลี่เค่อเหยียบยอดไม้ทะยานไป ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งก้านธูปก็กลับถึงสำนักเฉวียนเจินแล้ว
เมื่อเดินเข้าทางประตูหลังของสำนัก เขาพบว่าอิ่นจื้อผิง ศิษย์เอกของชิวฉู่จี กำลังนำเหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องฝึกเพลงกระบี่ฉวนเจินอยู่
“หลี่จื้อกวง หลายเดือนมานี้เจ้าขึ้นลงเขาด้านหลังอยู่บ่อยๆ ไม่มาร่วมฝึกยามเช้า หรือว่าแอบไปนัดพบคนรักกันแน่”
เมื่อได้ยินเสียงดังมาจากด้านข้าง หลี่เค่อจึงหันไปมอง พบว่าเป็นจ้าวจื้อจิ้งผู้มีสีหน้ามืดทะมึน
“ข้าได้รับอนุญาตจากอาจารย์ตั้งแต่หลายเดือนก่อนแล้วว่าไม่ต้องเข้าร่วมฝึกยามเช้า ส่วนข้าจะไปที่ใด นั่นก็เป็นสิทธิ์ของข้า”
ฟังคำของหลี่เค่อแล้ว จ้าวจื้อจิ้งก็แค่นหัวเราะ ดวงตายิ่งทวีความหม่นเย็น