เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22: หลี่ม่อโฉวผู้เริ่มกังขาในชีวิต
“ชื่อทางโลกคือหลี่เค่อ นามนักพรตคือหลี่จื้อกวง”
หลี่เค่อตอบคำถามของหลี่ม่อโฉว
ตามหลักคำสอนของสำนักเฉวียนเจิน การออกบวชบำเพ็ญเพียรหมายถึงการหลุดพ้นจากบ่วงโลกีย์ ตัดขาดวาสนาทางโลก
เมื่อกราบอาจารย์และรับศีลอย่างเป็นทางการแล้ว จำต้องละทิ้งชื่อทางโลก ให้อาจารย์ประทานนามนักพรตใหม่แก่ตน
ส่วนศิษย์รุ่นที่สามล้วนอยู่ในลำดับอักษร ‘จื้อ’ ชื่อจึงมักมีคำว่า ‘จื้อ’ อยู่ตรงกลาง
อาทิ จ้าวจื้อจิ้ง อิ่นจื้อผิง หลี่จื้อฉาง ชุยจื้อฟาง เซินจื้อฝาน และคนอื่นๆ ล้วนเป็นศิษย์รุ่นที่สามเช่นเดียวกับหลี่เค่อ
“หลี่เค่อ หลี่จื้อกวงสินะ ข้าจำไว้แล้ว”
กล่าวจบ หลี่ม่อโฉวคล้ายนึกอะไรขึ้นได้ ดวงตาพลันเป็นประกาย เอ่ยว่า
“ข้าเห็นเจ้ามาฝึกยุทธ์ในเขตสำนักสุสานโบราณของพวกเราบ่อยๆ มิสู้เรามาประลองกันสักหน่อยดีหรือไม่”