กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 13: สือโท่วโหย่วอีหลางกับสือโท่วอู๋อีหลาง
ดวงตะวันคล้อยต่ำทางทิศตะวันตก กระทั่งแสงอาทิตย์ลับหายไป
เหล่าเด็กกำพร้าที่ฝึกฝนมาตลอดทั้งวัน เมื่อได้รับคำสั่งให้พัก ต่างก็ทรุดนั่งบนพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง หอบหายใจไม่หยุด
“พี่ ดื่มน้ำร้อนสักหน่อยเถอะ”
สือโท่วอู๋อีหลาง ผู้จะกลายเป็นเสาหลักหมอกในอนาคต วิ่งเข้ามายื่นน้ำร้อนแก้วหนึ่งให้โหย่วอีหลางผู้เป็นพี่ชาย
“ฮึ ไม่ต้องตั้งใจรินน้ำร้อนมาให้ข้าหรอก เจ้าแค่ทำงานฝ่ายสนับสนุนของตัวเองให้เรียบร้อยก็พอ”
โหย่วอีหลางรับน้ำร้อนจากน้องชายขึ้นดื่ม แต่ปากก็ยังคงพูดจาประชดประชันไม่หยุด
อู๋อีหลางไม่ได้เก็บมาใส่ใจ จากนั้นจึงยกน้ำร้อนไปแจกให้เพื่อนคนอื่นต่อ