กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 12: ความโกรธเกรี้ยวของกุ่ยอู่สืออู๋ฉ่าน
“ถึงกับเป็นเช่นนั้นเลยหรือ”
เสาหลักวารี ฟู่กังอี้หย่งนิ่งเงียบ ไม่กล่าวอะไรอีก
เพราะคำพยากรณ์ล่าสุดของท่านเจ้าบ้านฉ่านอูฟูเย่าจายน่าหวาดหวั่นเกินไปจริงๆ
หากเรื่องนี้เป็นความจริง หากผู้คนนับไม่ถ้วนเข่นฆ่ากันเองบนผืนแผ่นดินสีแดงฉาน ถึงตอนนั้นจะมีคนตายมากมายเพียงใด
คำตอบนั้นมากมายจนยากจะนับประมาณ และชวนให้หนาวสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ
จำนวนคนที่อู๋ฉ่านกับสมุนของเขาสังหารมาตลอดพันกว่าปี เกรงว่าคงไม่ถึงหนึ่งในสิบของผู้ที่ต้องตายในวันนั้นด้วยซ้ำ
“เป็นไปได้อย่างไร หลี่เค่อคนนั้นจิตใจดีถึงเพียงนั้น จะทำเรื่องแบบนั้นได้อย่างไร”
กานลู่ซื่อมี่หลียังคงไม่อยากเชื่อผลลัพธ์เช่นนี้