กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4: อสูรข้างแรมที่สอง เพ่ยหลาง
“เทียนอิน ข้าคิดว่า...ข้าฝันเห็นนิมิตพยากรณ์”
ขณะที่ฉ่านอูฟูเย่าจายกล่าว มือทั้งสองยังคงสั่นน้อยๆ ราวกับสิ่งที่เขามองเห็นในนิมิตนั้นน่าหวาดกลัวเหลือเกิน
“ท่านเห็นอะไรในนิมิตหรือ?”
ฉ่านอูฟูเทียนอินหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาซับเหงื่อให้สามี ขณะเดียวกัน ความวิตกกังวลอย่างรุนแรงก็ผุดขึ้นในใจ
สามีของนางไม่เคยหวาดกลัวและกระวนกระวายถึงเพียงนี้มาก่อน เขาเห็นสิ่งใดกันแน่ จึงได้หวาดหวั่นถึงขนาดนี้?
“ร่างสีแดงร่างหนึ่งลอยอยู่เหนือท้องฟ้าตงจิง ย้อมประเทศหมู่เกาะทั้งประเทศให้กลายเป็นสีแดง ผู้คนนับไม่ถ้วนเข่นฆ่ากันเองบนผืนดินสีแดงนั้น...”
เมื่อได้ยินคำพูดของสามี ฉ่านอูฟูเทียนอินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า