กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย mofumuii
ฟางจื้อหย่วนมองกระดาษคำตอบที่ทำเสร็จอย่างสมบูรณ์แบบตรงหน้า แล้วถอนหายใจยาว ในที่สุดความพยายามตลอดหลายปีที่ผ่านมา ซึ่งเขาอดหลับอดนอนและไม่รับรู้ถึงความทุกข์ยากของโลกมนุษย์ เอาแต่ทุ่มเทอ่านตำราอริยปราชญ์ก็ไม่สูญเปล่า
สิบสองปีแล้ว ในที่สุดการสอบเกาเข่าก็จบลงเสียที
“ผู้ครอบครอง ยินดีด้วย! ตั้งแต่วันนี้ไปก็ไม่ต้องอ่านหนังสืออย่างเหน็ดเหนื่อยแบบนี้แล้ว! โปรยดอกไม้~”
เสียงร่าเริงของระบบ 188 ดังขึ้นในห้วงความคิดของเขา พร้อมเสียงไฟฟ้าซ่าที่ผสมกับเสียงสำเนียงท้องถิ่นอย่างประหลาด
ฟางจื้อหย่วนใช้นิ้วนวดขมับอย่างจนใจ “188 นอกจากสร้างบรรยากาศแล้ว นายทำเรื่องเป็นงานเป็นการได้บ้างไหม?”
เมื่อนึกถึงชีวิตยากจนตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมา ขนาดอาหารดี ๆ สักมื้อยังแทบไม่มีปัญญากิน ฟางจื้อหย่วนก็ยิ่งโมโหจนแทบระเบิด