กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ตาเฒ่าตกปลา
ตอนที่ 96 สังหาร! ใช้หมาป่าต่างผ้าห่ม ใช้ผืนดินต่างเตียงนอน
เสียงหอนสุดท้ายของราชันหมาป่าติดค้างอยู่ในลำคอ แปรเปลี่ยนเป็นเสียงหอบหายใจราวกับเครื่องสูบลมที่ชำรุด
ดวงตาสีอำพันสว่างวาบขึ้นครู่หนึ่ง ก่อนจะดับแสงลงอย่างรวดเร็ว
ร่างมหึมาล้มทับลงมาบนตัวของเจียงเฉินโดยตรง
เจียงเฉินออกแรงผลักสุดกำลัง เหวี่ยงซากหมาป่ากระแทกลงบนพื้นหิมะอย่างหนักหน่วง จนละอองหิมะฟุ้งกระจายขึ้นเป็นม่านหมอก
เจียงเฉินจึงใช้มีดยันพื้นคุกเข่าลงข้างหนึ่ง พลางหอบหายใจเข้าออกอย่างหนัก
ครั้นสายลมยามราตรีพัดผ่าน เขาจึงเพิ่งรู้สึกถึงความเจ็บปวดรวดร้าวไปทั่วทั้งร่าง